Cartea de fa??, pe care cititorul o ?ine acum ?n m?n?, reprezint? o form? – literar vorbind, foarte complex?, fiindc? ea evolueaz? pe mai multe voci narative, dintre care doar unele ?i apar?in ?n mod direct autoarei – de exorcism. Geniul inimii e r?spunsul unui poet la o experien?? personal? plenitudinar?, ?n care bucuria ?i suferin?a se ?ntrep?trund reciproc pentru a exprima, ?mpreun? ?i tensionat, starea de gra?ie. Exist? o voce a experien?ei biografice ?n aceast? carte scris? febril, o alta de martor sau de participant la istorie, tot a?a cum exist? o voce a puterii ?i una a victimei. Deasupra tuturor st?, ?ns?, nu neap?rat triumf?toare, dar lucid-cerebral?, chemarea celor dou? credin?e pentru care merit? s? tr?ie?ti ?i s?-?i rememorezi via?a atunci c?nd ai ajuns cu ea la r?sp?ntie: credin?a ?n cultura modelelor care te-au precedat ?i credin?a deloc ingenu?, ci ivit? din cunoa?tere, ?n sacralitatea profund? a celor tr?ite ?i ?n transcenden??. (?tefan Borbély) A considera un text drept ?carte a ilumin?rilor mele“ ?i a a?eza ca titlu al primei p?r?i a volumului sintagma Povestea subteranei ne plaseaz? sub semnul aproape imposibil al drumului c?tre Sine, al cuprinderii, al denud?rii ?i al efortului de a ?n?elege un obiect al c?rui adev?r se va afla ?ntotdeauna ?n proximitatea pe?terii lui Platon. E un demers perpetuat, dar niciodat? epuizat ?i aproape exclus din plasma comunic?rii, care – ?n situa?ia ?romanului“ Aurei Christi – nu are coresponden?e, nu se apropie de experien?a budhist?, nici de prerogativele ocultismului de New Age, ci ne aduce ?n vecin?tatea ?ndemnului de pe frontispiciul templului lui Apollo din Delphi, preluat apoi, ca solu?ie ?ntre a fi ?i a p?rea, de c?tre Socrate: ?Cunoa?te-te pe tine ?nsu?i!“. Po?i ?nt?lni, pe acest drum, ?i acel daimonion care a str?juit g?ndirea aceluia?i ?n?elept atenian ca alt? fa?? a ?subteranelor“ fiin?ei, acolo unde lumina se ?ngem?neaz? cu ?ntunericul, stare ?poetizat?“ de Goethe, dar pr?bu?it? ?n tragic de Dostoievski. E o cobor?re spre ?n?elegere prin cuprindere ?i, implicit, prin atingerea nelimitatului. (Mircea Braga) Cartea Aurei Christi Geniul inimii pare o st?nc? masiv?, singuratic?, ?ntr-un peisaj ?mioritic“. Geniul inimii are originalitate ?i for??. Prima parte e liric?, a doua (?ntr-un fel) – o comedie negru-satiric?, a treia – predominant epic-narativ?. Prima parte este excelent?; mi-am ?nsemnat un num?r de poezii memorabile. A doua, ?n centrul ei mai ales, are sec?iuni, pasaje extrem de interesant-pl?cute-amuzante, ?n pofida tonului, uneori, foiletonistic. A treia e impresionant? ?n ansamblu, armonios-coerent?, de o sinceritate sf??ietoare. ?n tot volumul, istoricul, religiosul, subiectivul se leag? foarte frumos ?ntre ele. Nu-mi plac laudele la adresa lui Nietzsche! De fapt, cum se leag? acest autor de Biblie, de Evanghelii?! Aura Christi poate fi m?ndr? de o realizare major?, cu totul original?. Probabil, nu l-a citit pe romanticul britanic Wordsworth; dar el e cel care a scris (sau a ?nceput s? scrie) o memorabil? autobiografie ?n versuri. Pu?ini l-au continuat. Am putea spune c? Aura se num?r? printre cei pu?ini. (Virgil Nemoianu)

Tr?s?turi fundamentale ale unei concep?ii moderne despre lume?Cum se comport? filosofia c? art? fa?? de libertatea omului, ce este aceast? libertate, ?i dac? am ajuns s? ne ?mp?rt??im din ea, sau putem ajunge la acest lucru: iat? problema fundamental? a scrierii mele. Toate celelalte expuneri ?tiin?ifice au fost f?cute numai pentru ca, ?n cele din urm?, s? arunc?m ?i mai mult? lumin? asupra unei probleme care, dup? p?rerea mea, prezint? cea mai mare importan?? pentru om. ?n aceste pagini vrem s? d?m o filosofie a libert??ii.“ – Rudolf Steiner

F?r? a propune o terminologie aristotelic? bine precizat? pe teritoriul limbii rom?ne, transpunerea de fa?? reprezint? un moment important ?n raportarea rom?neasc? la opera Stagiritului.Traducere de ?tefan Bezdechi efectuat? dup? textul grec publicat de W. Christ ?n colec?ia ?Teubner“, Lipsca, 1906. Pentru realizarea ei au fost utilizate urm?toarele surse:Die Metaphysik des Aristoteles, traducere ?n limba german? de J. R. V. Kirchmann, ap?rut? ?n dou? volume ?i prev?zut? cu note ample ?n colec?ia ?Philosophische Bibliothek“, numerele 38 ?i 39, la Berlin, ?n 1871;Aristoteles, Metaphysik, traducere ?n limba german? de Adolf Lasson, ?n care cele patrusprezece c?r?i ale Metafizicii sunt a?ezate ?ntr-o r?nduial? mai logic? dec?t a?a cum au fost transmise ?n originalul grec, traducere ap?rut? ?n 1924, la Jena;Aristote, Métaphysique, traducere ?n limba francez? de J. Tricot, cu o prefa?? de A. Diés, ap?rut? ?n colec?ia ?Bibliothèque des textes philosophiques“, J. Vrin, la Paris, ?n 1933.La marginea textului a fost trecut? pagina?ia edi?iei Bekker, dup? care se fac ?n mod obi?nuit cita?iile din opera lui Aristotel.Confruntarea traducerii a fost f?cut? de prof. Aram M. Frenkian.

Volumul cuprinde dou? din cele mai reprezentative lucr?ri ?n care filosoful german ??i expune concep?ia moral?: ?ntemeierea metafizicii moravurilor (1785) ?i Critica ra?iunii practice (1788). ?n ?ntemeierea metafizicii moravurilor Immanuel Kant expune principiile moralit??ii, iar ?n Critica ra?iunii practice ??i construie?te propriul s?u sistem etic, ceea ce face ca aceasta s? fie considerat?, dup? Critica ra?iunii pure, a doua sa oper? fundamental?.?ntre cele dou? lucr?ri este o at?t de str?ns? leg?tur?, ?nc?t cunoa?terea numai a uneia din ele ne-ar oferi o imagine incomplet? asupra concep?iei sale morale.Immanuel Kant a avansat idei etice ?i ?n alte opere ulterioare (Religia ?n limitele ra?iunii – 1793 sau Metafizica moravurilor – 1797), dar numai ?n cele reunite ?n acest volum se ocup? de problemele teoretice ale moralit??ii.Traducerea a fost f?cut? dup? edi?ia german? din 1956 (Leipzig, Hrsg. Von Raymund Schimidt).

It is remarkable how closely the history of the Apple-tree is connected with that of man. The geologist tells us that the order of the Rosaceae, which includes the Apple, also the true Grasses, and the Labiatae, or Mints, were introduced only a short time previous to the appearance of man on the globe.

At the time Thoreau made this wilderness canoe trip he was forty years old. The record of the journey is the latter half of his The Maine Woods, which is perhaps the finest idyl of the forest ever written. It is particularly charming in its blending of meditative and poetic fancies with the minute description of the voyager’s experiences.

古往今来的大师们，其人格风范影响着代代国人。在他们身上，体现着中国人的人文修养。如今，传统文化精神日渐复苏，与此同时大师的身影日益鲜明；今天，也许你无缘与他们在同一个时代，但大师们的修养智慧和成功经验同样可拿来分享，为成长成功助力。强大的物质包裹不住内心的空虚，被现代人遗弃的修养和信仰，正是一个人的真正的归属。 本书基于传统，从修德、修才、修业、修心、为人处事、恋爱婚姻、朋友、艺术地生活、人生的价值等几方面，再现大师的修养风采，以启迪今人。

继解读《梁冬说庄子·人间世》《梁冬说庄子·养生主》“仅仅做个好人很危险”“如何用小代价解决人生大难题”两大主题之后，《梁冬说庄子·齐物论》又为你揭示“好的人生，就是把抱怨活成玩笑”的生命智慧，教你用达观的全息视角来看你的过去、现在和未来，让你洞悉人生的真相——其实，我们都是“二货”，因为我们大多数时候都活在好坏、对错的二元对立里面，因此，我们在世间的种种不快乐，都是由于我们没有意识到我们被自己的“成见”所蒙蔽。

人们无法驱逐屋里的黑暗，然而，只要让光亮进来，黑暗便自然消失了。 真正伟大的人往往都能主宰自己的性情，统治自己的心灵。富有化学性心灵的人——也就是善于管理自己情绪的人，能够消灭忧虑，解除烦闷，正如同化学家以碱性来中和酸性一样。

古今中外，无论哪一个成大事者一定都十分勤奋刻苦，因为他们深知，勤奋是成功的惟一捷径。勤能补拙，养成“勤”的习惯，对你的事业有益无裨。勤俭的人，终究会成为成功之人。

既能功成名就，又能远灾避祸是修身处世的秘诀。世间一切事物都在不断变化，时世的盛衰和人生的沉浮也是如此，所以必须待时而动，顺其自然。这就意味着，为人处世要精通时务，懂得“激流勇进”和“激流勇退”的道理。

生命是所有财富中珍贵的。因而，人们必须珍惜瞬间，着眼于现在，从顺应自然中去获得适意的人生。并且好好地、积极适意地生活于当下，便可超越死亡，实现生命的延续。

　　我们每个人在出生的那一天都得到了一份上帝送给我们的好的礼物，那就是世界。那么，我们也应给这个世界一份礼物，那就是我们对这个世界的爱，对这个世界上所有的人、物的爱。 　　想一想，我们的父母把我们每个人带到这个世界上，的确是一种奇迹。

人的天性虽然是隐而不露的，但却很难被压抑，更很少能完全根绝。即使勉强施的压抑，只会使它在压力消除后更加猛烈。 一个人要帮助弱者，应当自己成为强者，而不是和他们一样变成弱者。对于已经做了的坏事，不妨宽大为怀，如果你愿意的话。 语言可以把死人从墓中叫出来，也能把活人埋入地下，语言可以使侏儒变为巨人，也能将巨人彻底打倒。

常听见人们赞美自信，喜欢快乐。这也许正是人们本性所为。一个能够乐观处世的人，一定同时是一个自信的人，也只有这样的人，才能够在困难面前保持自我，在挫折面前从容而过。大凡成功者，没有不是具备这两点的。养成乐观自信，快乐生活的习惯，应说是每个梦想成功的人该做的准备之一。

解铃仍需系铃人，只要改变错误的观念，不景气是可以用人为的力量调节的。 大家都认为经济的景气、不景气与所谓资本主义是分不开的。的确，仔细观察资本主义国家的经济动态，确实是景气与不景气不断在循环。因此，大家都把不景气看做是久晴之后必有雨天来临的自然现象。

《大学》原为《礼记》第四十二篇。宋朝程颢、程颐兄弟把它从《礼记》中抽出，编次章句。 《中庸》原是《小戴礼记》中的一篇。作者为孔子后裔子思，后经秦代学者修改整理。《中庸》是被宋代学人提到突出地位上来的，宋一代探索中庸之道的文章不下百篇，北宋程颢、程颐极力尊崇《中庸》。 对于现代人而言，《大学》和《中庸》已经不是单纯意义上的科举考试用书，它们已经成为承载中国传统人文修养的精华，其中的一言一行，在现代人看来，依然具有实际意义。

本书是作者执教哲学导论课程三十余年的心得之作，用轻松活泼的文风和四百余幅原创手绘插图，以“中心是否保持不变”为引导，对哲学中的“大问题”行了深浅出的梳理。作者严肃地对待哲学，却又不那么郑重其事，用风趣幽默减轻了哲学难以承受之重，让读者真正获得思考的快乐。作为哲学通识读物，无论哲学专业的学生，还是人文社科学生，甚或普通大众，都能从中有所受益并获得乐趣。

《看，这是哲学》1：哲学史里的快乐智慧 本书是作者教授三十余年哲学导论和哲学史的教学心得之作，用轻松活泼的文风和四百余幅手绘漫画插图，对西方哲学史进行了简明易懂的概述。作者严肃地对待哲学，却又不那么郑重其事，用风趣幽默减轻了哲学难以承受之重，使哲学不再显得无聊难懂。本书自出版以来多次再版，广受读者欢迎，无论对于人文社科学生，还是普通大众，都不失为很好的哲学入门读物。 《看，这是哲学》2：永恒不变的哲学大问题 本书是作者执教哲学导论课程三十余年的心得之作，用轻松活泼的文风和四百余幅原创手绘插图，以“中心是否保持不变”为引导，对哲学中的“大问题”进行了深入浅出的梳理。作者严肃地对待哲学，却又不那么郑重其事，用风趣幽默减轻了哲学难以承受之重，让读者真正获得思考的快乐。作为哲学通识读物，无论哲学专业的学生，还是人文社科学生，甚或普通大众，都能从中有所受益并获得乐趣。

本书选取尼采一生所有著作中代表性的两百多句话，囊括了尼采的思想精髓，展现了这位先哲的思想和心智，带给读者无限的启迪。本书一共分为七个篇章：《我·自我》《女人·人性》《生命·人生》《心·思想》《爱·幸福》《行动·沟通》《超越·超脱》，涉及尼采思想言论的方方面面，句句都是尼采思想的精髓。

本书从中国传统文化根源出发，探究人文精神、生存体悟与生活睿智，诠释人生主题，在轻松的意境中，以思辨的方式体悟人生的大智慧。为更好地帮助读者阅读，本书采用了原文与译文对照的编排方式，同时还附有深度解读。书中不仅有至真至纯的说理性文字，更选取了许多富有哲理的小故事，给人带来不一样的人生感悟，相信读过之后会对自己的人生有一种全新的见解。愿你能偷得一点闲暇，找到它，翻开它，品读它，让心灵随着阅读步入另一番境界，看清世界的本源，找到幸福的真谛。